Każda medytacja posiada swoje kanały i odpowiednie rytuały. Są to: propriocepcja, wizualizacja, słuchanie, kinestezja, relacje i kanał świata. Blokowanie kanałów, zmiana kanałów, ignorowanie lub pomniejszanie ważności procesu pierwotnego oraz inne metody wywoływania odmiennych stanów świadomości, które "zatrzymują bieg świata", wszystko to wydarza się jednostce w sposób naturalny i nie musi stanowić programu dla świadomości. Nauczenie się, jak podążać za własnym procesem pozwoli ludziom na odkrywanie różnych metod pracy wewnętrznej, nawet jeżeli nigdy wcześniej o nich nie czytali. Medytacja jest to wychwytywanie inŹformacji pojawiających się w poszczególnych kanałach. Wielu ludziom dobŹrze robi medytacja oparta na określonym programie, gdyż są oni wyćwiczeni w pozostawaniu w specyficznych kanałach określonych przez daną technikę. Medytacja przebiega bez przeszkód tak długo, jak ich proces przebiega w daŹnym kanale. Taka tendencja do rozwijania świadomości i ugruntowywania jej jedynie w pewnych kanałach przy równoczesnym ignorowaniu istnienia inŹnych jest podstawą wielu medytacyjnych rytuałów. Pozostawanie tylko w jedŹnym kanale daje poczucie poruszania się po pewnym gruncie i posiadania niezawodnych narzędzi do pracy z tym, co może nas tam spotkać. Jednak przebywanie tylko w jednym kanale ma też swoje ujemne strony. Powoduje ono powstawanie "dziur" w świadomości i tworzy kanały nie zajęŹte, te miejsca, w których człowiek może się zagubić w trakcie medytacji.